5. Η Ελλάδα βρίσκεται, από το 2008, στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος, αλλά ως παράδειγμα προς αποφυγήν!
Η ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλεται, κυρίως, στο μεγαλείο της Αρχαίας Ελλάδας. Όμως, εδώ που γεννήθηκε η δημοκρατία, οι Νεοέλληνες την έχουμε κυριολεκτικά καταρρακώσει. Επικρατεί αντικοινωνική συμπεριφορά και απίστευτη ανομία και παραβατικότητα.
Η νεότερη Ελλάδα αποδεικνύεται καθυστερημένη, με αναχρονιστική, βαλκανική, τριτοκοσμική νοοτροπία. Πολλά τα ανεξήγητα παράδοξα, μεταξύ των οποίων και τα εξής:
• Ο Διαφωτισμός, με τους προβληματισμούς ελεύθερων και προοδευτικών διανοουμένων, αλλά και των λαών της Δυτικής Ευρώπης, ελάχιστα επηρέασε την Ελλάδα, αναφορικά με τα μεταφυσικά, τα θέματα θρησκείας και επιστήμης, την ορθολογική οργάνωση κράτους - έθνους, τις αρχές για ορθή κοινωνική συμπεριφορά και την θέσπιση κανόνων κοινής αποδοχής για αρμονική συμβίωση πολιτών και κρατών. Περάσαμε, από την Τουρκοκρατία και την κλειστή ζωή του χωριού, χωρίς τη δημιουργία σωστού Κράτους, στην οικονομία της ανοικτής αγοράς και την παγκοσμιοποίηση.
Έτσι, όμως, ο αδαής και ανυποψίαστος λαός άγεται και φέρεται από τον λαϊκισμό του κάθε τυχάρπαστου πολιτικού και θεόπεμπτου Μεσσία!
Βολεύει η ωραιοποίηση του παρελθόντος και το χάιδεμα των αυτιών και όχι η αλήθεια. Το χειρότερο, πολλοί έχουμε έτσι διαπαιδαγωγηθεί, ώστε να μας αρέσουν περισσότερο η υποκρισία και οι μύθοι, παρά η πραγματικότητα και η αλήθεια!
• Σε σύγκριση με τις άλλες αναπτυγμένες χώρες, συνεχώς αυξανόμενη μερίδα συμπολιτών μας έχει ενστερνισθεί ξεπερασμένες ακραίες - φανατικές ιδέες, ελληνοχριστιανικές και μαρξιστικομμουνιστικές, με έντονο λαϊκισμό, ακόμη δε και επαναστατικές και αναρχικές. Ταυτόχρονα, η πλειοψηφία των Ελλήνων παραμένει αδιάφορη σε βαθμό ανησυχητικό!
• Αρκετοί Έλληνες έχουν πιστέψει ότι είμαστε απευθείας απόγονοι του Σωκράτη, του Αριστοτέλη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ότι είμαστε ο εξυπνότερος λαός του κόσμου, ότι έχουμε την καλύτερη θρησκεία και τον καλύτερο πολιτισμό, ότι ζούμε στην ωραιότερη χώρα του κόσμου κ.λπ.
• Στην Ελλάδα πολλοί έχουν πιστέψει ότι το κράτος πρέπει και, το κυριότερο, ότι μπορεί να πληρώνει τους πάντες και τα πάντα, ότι έχουμε μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις κ.λπ.